Contact Podcasts Home
 
 
 

 

Een metafoor

Dit zijn mijn hersenen in betrekkelijke rust. Van bovenaf gezien. Een klein beetje mistig maar wel vredig. Het suist altijd wel een beetje, als het geluid van krekels in de verte. Ergens (frontaal rechts) zit een onduidelijke witte vlek, ik voel dat daar iets mist:

 


Mijn hersenen in relatieve rust

 

 

Hyperfase

Dit zijn dezelfde hersenen als de verwerkingsdruk begint op te stapelen, of wanneer er plots sterke overprikkeling ontstaat. Mijn hersenen worden dan 'elektrisch', en niet zo'n beetje ook. Het zachte krekelgesuis zoemt nu heel hard, meer zoals een hoogspanningstransformator:

 


Mijn hersenen bij veel mentale inspanning

 

 

Brain stall

Als de overspoeling of de overprikkeling te veel opstapelt en ineens over een grens heen gaat dan volgt er een brain stall (hersenreset). Dan val je ineens uit de werkelijkheid. De buitenwereld schuift plots 10 meter naar achteren, het wordt heel stil en je bevindt je in een soort mist. Fysiek bewegen is moeilijk of zelfs even helemaal niet mogelijk:

 


Brain stall, over de top gevallen

 

 

Dementiefase

En vervolgens duurt het weer 3-4 dagen voor je, vermoeid en met veel hoofdpijn, weer een beetje terug in de werkelijkheid komt:

 


Weer terug in relatieve rust

 

Deze 3 fasen (hyperfase, brain stall, dementiefase) kan ik ook weergeven in de verstoringcurve. Aan de linkerzijde van de boog begint overprikkeling op te stapelen. Dat kan dagen, weken tot zelfs wel maanden duren. Het ongemak stapelt dagelijks op en de nachtrust is onvoldoende om te herstellen. Je gaat je steeds vervelender voelen door de constante overprikkeling.

En dan komt er vaak een moment dat ik me plots weer best goed voel. Hoera? Nee dus! Ik kom nu in de hyperfase, waar ik met hyperfocus (dat vreet energie trouwens) ineens veel meer voor elkaar krijg. Tenminste, dat lijkt zo, want mijn werkgeheugen begint nu ongemerkt wel van alles te vergeten.

Ik ben reeds vele malen in deze valkuil getrapt. Deze fase voelt best goed want ineens krijg ik wel van alles voor elkaar, maar het is de opmaat voor een crash. Want als ik nu gewoon doorga dan komt de brain stall vanzelf. Dan is de hersenaccu echt helemaal leeg.

 

 

En na de brain stall volgt er dan een veel rustigere periode die ik de dementiefase ben gaan noemen. Dan is de reset geweest, het systeem start langzaam weer op. De eerst zo elektrische hersenen zijn weer een stuk rustiger. Ik ben dan passief, rustig (misschien wel berustend) en een beetje vergeetachtig. Het voelt een beetje afwezig. Ik doe dan ook soms best rare dingen. Dan zet ik rustig de melk in de vaatwasser in plaats van in de koelkast.

Vaak lukt het een tijdje om deze rust te bewaren. Maar de wereld draait door en de volgende verstoringcurve ligt dan vaak alweer op de loer...

 

 


 

Terug naar: Hoofdpagina

Terug naar: Crappy Brainz